 |
|

 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
| |
Met de dichters: * jeRoen Naaktgeboren & Arie Hordijk als 'De Woorddansers' * Floor Margarita Cornelisse * Wicher Ponne * Indra Bhattoe
Muziek: Alex Roeka Storytelling: Ineke Serize Open podium: 3 dichters/muzikanten uit het publiek: * Ad-Jan van Gils (Eindhoven) * Wim Hartog (Bodegraven) * Hendrik vd Ham (Dordrecht)
Poëzie Royal: Voor slechts 7,- euro kunt u nog heerlijk na-genieten van een speciaal door Royal voor Jambe samengesteld dichtersmenu (ook a la carte en vegetarisch). |
|
 | |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
| |
De Woorddansers Jeroen Naaktgeboren en Arie Hordijk (beiden uit Rotterdam, 1977) hebben de afgelopen jaren tientallen podia bestormd met hun 2-stemmige poëzie voordrachten. In hun vrije tijd werken ze als leerkracht op een basisschool in Rotterdam. Voor het woorddansen schrijft Jeroen de poëzie en vertolkt Arie de tweede stem onder hun voordrachten. De afgelopen jaren wonnen zij met hun voordrachten in het Poetry Slam circuit al vele prijzen. Ze werden o.a. in Eindhoven, Amsterdam, Den Haag, Arnhem, Delft en Nijmegen al eens uitgeroepen tot de beste podiumdichters. In mei 2003 wonnen zij de landelijke finale Poetry Slam in Doornroosje, Nijmegen. Tijdens deze wedstrijd lieten zij de 20 beste podiumdichters uit 8 steden achter zich. Er stond na dit succes een artikel over hen in o.a. De Volkskrant, Het Rotterdams Dagblad en de VPRO gids. Verder traden zij o.a. op bij Barend en van Dorp, Dunya Poetry Park en Poetica Mundo. Er werd door TV rijnmond en TV West een special over het Woorddansen uitgezonden, en zij mochten voordragen bij de opening van Poetry International. Jeroen was in het kader van Dichters voor Vrede te zien bij o.a. de Ikon en RTL5. Het daaraan gewijde gedicht werd gepubliceerd in het Rotterdams Dagblad. Dit gedicht werd vervolgens opgenomen in de onlangs verschenen bundel Want met kin en lippen weg kan niet gekust. De Volkskrant (februari 2003) "...de Woorddansers, een explosief tweestemmig slamduo dat de poëzie vloeibaar en vloeiend ten gehore brengt..." Het NRC Handelsblad (mei 2003) Hun gedicht over Rotterdam is veelzijdig, sfeervol en getuigt van een scherpe blik. |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
| |
|
Wolfshonger, het derde theaterprogramma van Alex Roeka en zijn begeleidingsband gaat voort op de met zee van onrust (1997, 98, 99) ingeslagen en met in de wildernis (2000, '01, '02) vervolgde weg. Het is de weg van zijn autobiografie in Nederlandstalige songs en verhalen, van zijn jeugd in Brabant, via kostschool en het studentenleven naar de grote vaart, de onderwereld van de muziek, de jungle van de liefde, hemel en hel van de drank, de grote stad en het zwerven. Verlangen, onrust, strijd en doorgaan, daar draait het om bij Alex Roeka. En dat alles met die fijnzinnige, boosaardige ironie, die tragikomische houding, die inmiddels zijn handelsmerk zijn geworden. Wat valt er nog te zeggen? Wie hem heeft horen zingen en vertellen weet genoeg en wie hem nog moet gaan zien komt er wel achter. Ja, ja, die poëtisch-filosofische instelling soms rakend aan een milde vorm van krankzinnigheid, dat is m! Eigentijds theater van een man tussen hoop en vrees, tussen droom en werkelijkheid, tussen lachen en verbijten. Tot aan het einde zal hij door blijven werken aan zijn Theater Van De Autobiografische Stroom. |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|