Op 2 oktober verscheen de nieuwe dichtbundel 'tussentonen' van Jana Beranová. Behalve het voordragen van haar gedichten zal zij tijdens haar optreden vertellen over poëzie en het proces dat het schrijven van een gedicht doormaakt. Ook zal het vertalen van poëzie aan de orde komen. Het verbouwen van een gedicht tot weer een gedicht in andere taal en in ander ritme. Over de vorm en over waarheid en leugen in de literatuur.
Jana Beranová is Tsjechische van geboorte. Gevlucht met haar ouders belandde ze na vele omzwervingen in Nederland, waar ze in Rotterdam afstudeerde in de economie. Geleidelijk aan schakelde ze over op literatuur. Ze is bekend geworden door haar vertalingen van zeven romans van Milan Kundera (waaronder de bestseller: De ondraaglijke lichtheid van het bestaan) en van veel Tsjechische dichters.
Beranová werkt graag samen met beeldende kunstenaars en is een welkome gast op poëziepodia in het land. Ze is ook actief als bestuurslid van de Nederlandse PEN (de PEN is een wereldwijde vereniging van schrijvers). Dit jaar heeft ze een gedicht geschreven in opdracht van het Nationaal Comité 4 en 5 mei en voorgedragen tijdens de Nationale Dodenherdenking op 4 mei jl. in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.
Haar eigen werk omvat onder andere: Nu delen we een geheim (1992) proza Hommage aan Jan Palach (1994) bloemlezing
Haar meest recente poëziebundels zijn: Kiskassend gedicht (1996) Tussen de rivieren (1999) Tussen aarde en hemel (2002) Tussentonen (oktober 2004)
Foto: Bram Roza Festival Dichter bij de Molen
(Foto: Rob Mertens)
Linda Brouwer
Begin jaren zeventig geboren op een zomerzondag en opgegroeid in Brabant. Van kinds af aan was zij geboeid door taal, vooral poëzie. Toch zou het nog tot 2002 duren voor ze zelf de pen oppakte. De eerste gedichten verschenen: invoelbaar, herkenbaar, omarmbaar. In korte tijd werd schrijven een levensbehoefte: columns, verhalen, brieven, versjes, poëzie. Letters kruipen naar alle kanten.
Met schrijven won Linda reeds een aantal prijzen. Op het podium onderscheidt zij zich door al haar voordrachten uit het hoofd te doen. “Wat ik te zeggen heb kan alleen van binnenuit komen”, antwoord ze op de vraag waarom. Het publiek luistert, met ingehouden adem.
Gijs ter Haar, de reus met het immense hart dat bij tijd en wijle weer zo klein als een kinderknuistje kan zijn. Wie hem een keer heeft zien voordragen zal hem en zijn poëtische kopstoten niet licht vergeten. Een Engelsman zei eens, “I don’t know what he’s talking about, but he sure as hell is mesmerizing”. Het Parool: “Ter Haar beent tijdens zijn voordracht driftig rond, zijn woorden rollen met een stevige cadans de zaal in. De klankenbrij wordt bijna onnavolgbaar maar de woorden zijn raak, bij de jury staan de monden open en zijn de ogen gesloten.”
De Volkskrant: “De getatoeëerde reus grijpt het publiek bij de kladden. Hij stampt de woorden erin met maaiende blauwgeverfde armen. Ter Haar is de boze poëet waar het publiek de hele avond op wacht.”
Han de Ruiter (1947) was ooit fysicus en ruilde dat vak in voor een bestaan als rijksambtenaar en dichter.
Hij acteerde op diverse podia, maar heeft wegens zijn late liefde voor de poëzie (en andere smoezen) slechts incidenteel gepubliceerd, o.a. in het tijdschrift ‘Op Ruwe Planken’ en het dagblad Trouw.
Hij schrijft bij voorkeur stille gedichten zonder stil te zijn. ‘Melancholieke verzen die dansen op een prachtig ritme’, schreef de Haagsche Courant na een van zijn optredens.
Han ontving een eervolle vermelding bij de Nieuwegeinse Literatuurprijs 2002.
ACOUSTIC BEATLES: The Beatniks
The Beatniks is een duo, dat bestaat uit twee echte rasmuzikanten: John Howard & William Plato. Met een stem die verbluffend veel lijkt op die van Lennon/McCartney, heeft John zijn sporen verdiend als Beatles cover artiest. Met William op gitaar en vocals, raakt dit duo de harten van het (oudere) pop publiek. Hun akoestische concert is een feest van herkenning voor de Beatles fans en de liefhebbers van de jaren ’60 muziek.
