 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
Met de dichters:
* Dichter des Vaderlands: Simon Vinkenoog * Da Skuuks * Lucas Laherto Hirsch
* Mohs Volke Muziek: Bomb Shelter (The Mark Lotterman Bluesband) Storytelling: Hans Sparnaaij Open podium: voor dichters uit het publiek:
* Geralt Wolterbeek
* Dick de Dobbelaar
Simon Vinkenoog werd vorige maand gekozen tot Dichter des Vaderlands.
Hij volgde daarmee Gerrit Komrij op, die deze functie gedurende vier jaar heeft bekleed.
Het optreden van Simon Vinkenoog bij Jambe zal muzikaal worden begeleid door Mark Lotterman en zijn bluesband 'Bomb-shelter'.
Deze unieke combinatie van jong muzikaal talent met de gedreven poëzie van de nestor onder de vaderlandse dichters, is door Stichting Jambe samengebracht en heeft al voor diverse spetterende optredens gezorgd.
Poëzie Royal:
Voor slechts 7,- euro kunt u nog heerlijk nagenieten van een speciaal door Royal voor Jambe samengesteld dichtersmenu (ook a la carte en vegetarisch).
|
|
| |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De leden van Bomb-Shelter hebben samen nog niet de gedenkwaardige leeftijd van de gerespecteerde dichter Simon Vinkenoog (in juli ’03 werd hij 75 jaar) bereikt. Alleen daarom al wekt deze unieke samenwerking nieuwsgierigheid op. De muzikale talenten uit omgeving Rotterdam creëren de sfeer van oude authentieke blues overgoten met een modern sausje en versierd met de briljante teksten van Simon Vinkenoog.
De Mark Lotterman’s Bluesband
Mark Lotterman: piano / gitaar
Kevin Andeweg: bas
Simon Vinkenoog : vocals
Mark Lotterman, 20 jaar oud werd geboren in Mijnsheerenland. Sterk beinvloed door zijn vader begonnen hij al vroeg met muziek en literatuur. Hij kreeg waardering van de dichter Simon Vinkenoog, die besloot samen met hem enkele optredens te doen, waar hij hem begeleidt met blues en jazz-muziek tijdens zijn voordrachten.
Op poezie-gebied is Mark Lotterman beinvloed door engelstaligen dichters als Ginsberg, Poe, Dylan en Reed. Maar ook Nederlanders krijgen hem aan het schrijven: natuurlijk Vinkenoog, maar ook mensen als Deelder, Achterberg, Verhagen en Eikelboom kunnen hem inspireren.
Hij schrijft voornamelijk duidelijke poezie, gebaseerd op dingen die hij ziet en hoort, en dat alles vermengd met een dosis lef, en misschien af en toe een tikje grofheid, maar altijd geinspireerd door het aloude blues-gevoel.
Mark Lotterman is al enkele jaren bezig met muziek. In juni 2001 dook hij met enkele ervaren muzikanten de studio in wat resulteerde in een cd genaamd Bomb-shelter, die erg goed werd ontvangen. Nu, na ruim een jaar zette hij weer een nieuwe band op poten, om het project met Vinkenoog goed te volbrengen. De band bestaat uit jonge, enthousiaste en zeer getalenteerde muzikanten die samen muziek maken waar je kippevel van krijgt: van Nick Cave-achtige muziek tot de rauwe klanken van John Lee Hooker, tot de jazz van Duke Ellington.
Kom luisteren, en voel de Crossroads in Delft, versierd met de briljante teksten van Simon Vinkenoog op zondag 18 april. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Biografie Simon Vinkenoog:
Simon Vinkenoog is geboren op 18 juli 1928.
Zijn ouders scheiden in 1934 en Simon wordt aan zijn moeder toegewezen. Hij bezoekt verschillende lagere scholen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog volgt Simon Vinkenoog de MULO, vervolgens wordt hij jongste bediende bij uitgeverij Querido. In 1947 wordt zijn zoon Robert geboren. Na een mislukt huwelijk verlaat hij vrouw en kind. Een jaar later vertrekt hij naar Parijs, waar hij verschillende baantjes heeft. Zo voorziet hij een tijdlang in zijn levensonderhoud door te poseren voor Zadkine en andere kunstenaars. Vanuit de Franse hoofdstad schrijft hij onder meer voor De Gids en Litterair Paspoort zijn 'Brieven uit Parijs'. In het tijdschrift Podium publiceert hij gedichten. Begin 1950 verschijnt het eerste nummer van zijn eenmanstijdschrift Blurb, waarvan acht nummers verschijnen. In 1950 debuteert Simon Vinkenoog met de dichtbundel Wondkoorts. Op verzoek van zijn uitgever A.M. Stols stelt hij de bloemlezing Atonaal samen, waarin poëzie te vinden is van de dichters die als 'De Vijftigers' de literatuurgeschiedenis zijn ingegaan.
Zijn eerste roman 'Zolang te water', schrijft Simon Vinkenoog in 1954, door Hans Dütting "een boek vol autobiografie, walging en exhibitionisme" genoemd. In 1957 volgt de roman 'Wij helden'.
Na acht jaar Parijs keert Simon Vinkenoog in 1956 terug naar Amsterdam. Hij krijgt een baan bij de Haagse Post als "assistent van de hoofdredactie". In 1962 verschijnt zijn derde roman Hoogseizoen, waarin hij als eerste in Nederland schrijft over de drugs scene van het Leidseplein. Enkele jaren daarvoor maakt hij kennis met LSD, tijdens een medisch experiment in het Wilhelminagasthuis. Hij zegt hierover: "Ik kreeg oog voor dimensies die ik daarvoor niet kende. Tijd en ruimte bleken geen vaststaande begrippen te zijn. Daar had ik voor mijn 31ste geen idee van gehad." Vanaf eind 1961 is Simon Vinkenoog full time schrijver. In 1964 wordt hij twee maal veroordeeld voor het in bezit hebben van drugs. Het dagboek dat hij schrijft tijdens het uitzitten van zijn tweede gevangenisstraf verschijnt pas in 1980 onder de titel Tegen de wet. Na 'Hoogseizoen' heeft Simon Vinkenoog geen romans meer geschreven. Van zijn hand verschijnen nog wel dagboeken (Liefde), dichtbundels, bloemlezingen, vertalingen en prozaboeken (De andere wereld bijvoorbeeld). In 1986 publiceert hij dagboeknotities onder de titel Stadsnatuur, die een neerslag zijn van een actief dichterlijk bestaan (poëzieworkshops, voordrachten, et cetera). Een jaar later verscheen een herdruk van Leven en dood van Marcel Polak uit 1969. Het boek bevat brieven van Marcel Polak, een goede vriend van Simon Vinkenoog, en Vinkenoogs herinneringen aan hem. In 1993 verscheen de bundel teksten en tekeningen Louter genieten, in 1995 gevolgd door de bloemlezing Dichters van nu 4.
Ter gelegenheid van de 70e verjaardag van Simon Vinkenoog (1998) gaf zijn uitgever De Bezige Bij diverse oudere titels opnieuw in een feestelijk jasje uit.
Vinkenoog ontving de ’s Gravesandeprijs van de Jan Campertstichting voor buitengewone verdiensten op het gebied van de literatuur. Daarbij prees de jury zijn unieke plaats in de beweging van Vijftig en zijn baanbrekende functie met betrekking tot de ‘poetry performances’ in Nederland.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
